หลังจากที่รอคอย รูปจากกล้องมาศซึมาเป็นเวลาอันควร เราก็เริ่มจะเซ็ง อุส่าไปบุกถึงบ้าน รูปก็ยังเดินทางมาไม่ได้ วันนี้ได้ที อัพซะเรยยย ไม่รอแล้วน้า....หึๆ ทำไฟลท์ไปโอซาก้าเมื่อเดือนที่แล้ว สนุกจังเลย เพราะมีคนไทย สามคน มาศซึ โต้งคุง แล้วก็เรา จิงๆแล้ว ไฟลท์นั้นไม่ใช่ไฟลท์เราเลย เรื่องก็มีอยู่ว่า เราอยากกลับกรุงเทพสองวันหยุด ไฟลท์ที่เราต้องทำจริงๆคือ แสตนบาย เช้า แต่เราก็ไม่หมดความพยาม หน้าด้านไปอ้อนวอน รอสเตอร์(คนจัดตารางบิน) บอกว่าขอให้เลื่อนเวลา ออกไปสายหน่อยได้มั้ย ไอกลัวกลับมาไม่ทัน ก็รู้ใช่มั้ยว่าจะมีปัญหา คำตอบที่ได้มาคือ ไมได้ เราก็ไม่หยุดแค่นั้นสิ อ้าว งี้ไอคงกลับไม่ได้เนอะ แล้วก็ทำหน้าตาหน้าสงสารที่สุดในชีวิต ทำตาปิ๊งๆๆๆ (นึกภาพตาม) เค้าก็เลยเสนอ เนี่ยมีไฟลท์ โอซาก้า มีคนลาป่วยพอดี ไฟลท์ออกดึก จะเอามั้ยล่ะ .....อ่ะโธ่ ก็แค่เนี้ยแหละ ให้มาแต่แรกก็จบละ มาทำฟอมไรนักหนา เสร็จเรา อิอิ ได้กลับบ้าน แถมได้ไฟลท์ดีอีก อะไรจะโชคเข้าข้างขนาดนี้
และแล้ว เราก็ได้ไปเยือน ญี่ปุ่นครั้งแรกในชีวิต เป็นไฟลท์นึงที่ทรมานมาก เพราะมันนานเหลือเกิน ดีนะ มีเพื่อนนั่งคุย ต่อให้หัวหน้าจะจับแยกขนาดไหน มีเรอะ คนไทยจะไม่เมาท์ ไม่มีทางค่ะ ...หุๆ ไม่ได้เมาท์ นี่ขาดใจเลยดีกว่า ก็คุยกันไป นินทากันไป หน้าก็ยิ้มไป ทำเหมือนไม่มีไรเกิดขึ้น เนียนๆเรย อยู่โอซาก้าห้าวัน มีเรอะจะไม่ออกไปไหน ก็เลยวางแผนกันสามคน จะออกไปผจญ วัดอังคะคุจิ ที่อิ๊คิวซังอยู่ไง การเดินทางไม่ได้สับสนอย่างที่คิด แต่จะงงๆ กับsubwayนิดหน่อย ต้องหลงซักสองสามที ถึงจะเชี่ยว วันที่สองของการอยู่ เรานัดกันแต่เช้า เพื่อจะไปทัววัดกัน ก็แหกขี้ตาตื่นกันไหวอยุ่ ใจรักซะอย่างเนอะ ขั้นแรก ก็นั่งshuttle busจาก รร. เพื่อไปลงที่สถานีรถไฟ อยู๋ในบัสไม่มีไรทำ ก็เลย ถ่ายรูปตัวเองซะงั้น
หน้าสถานีรถไฟ
แวะ หาอะไรกินกันก่อนไป หิวแล้วอ่ะ ตื่นเช้าทีไรหิวทุกทีเลย
หาเจออยู่ร้านเดียว เพราะร้านอื่นยังไม่เปิด เช้าเกิน "ท่ากินของคุณมาศซึ"
ซื้อตั๋วแล้ว เย้ๆ จะได้ไปเที่ยวแล้ว
ตลกมาก มีrapid train กับ slow train ไม่เคยเจอมาก่อน ขอบอก.... แล้วใคร๊รรรรร....จะเลือกขึ้นอันช้าวะ
ไป เกียวโต ถูกคันแน่ๆ เลือกrapid นะฮะ
เกาะคับเกาะ อยากหาที่พึ่งพิงใจจัง เฮ้อ....จะมีมั้ยเนี่ย
คุณ มาศซึ
jump seat ส่วนตัว พับลงมานั่งได้ เออideaดีแฮะ
ถึงแล้ว สถานี เกียวโต ยิ่งใหญ่ อลังการณ์ เห็นแล้วนึกว่าไม่ใช่ สถานีรถไฟนะเนี่ย
ขอด้วยคนเหอะ...ไม่บ้ากล้องเลยเนี่ย
kyoto tower ไม่รู้ถูกอันรึเปล่า
แอบเนียน นั่งกะเด็ก
นุชกะมาศซึ
เห็นมั้ยๆ มาถึงแล้วนะ
ทัวร์รถเมลล์ต่อ หลังจากรถไฟ อะไรจะยากเย็นจังเนี่ย
ทางเข้าวัด นั่งประเดิม
วัด คิงคะคุจิ ตามตำนาน เป็นวัดของท่านโชกุน สวยๆ
สวยมั่กๆ
ขอหน้าเต็มๆ
อีกรูป ที่ชอบมาก
ทำไมตาเราดูเขๆวะเนี่ย
ถ่ายจากอีกมุมนึงเลยไม่เห็นน้ำ
ยอมตั้งแต่หน้าประตูเลยเนี่ย
หมาตัวนี้ ทำเราแสบมาก อุส่าชมว่าน่ารักนักหนา พอจะจับแค่นั้นแหละ มันจะกัดเราท่านผู้ชม ไม่น่ารักแล้ว ชิ
จบทริปไปด้วยดี จิงๆแล้ว เรายังไปอีกสองวัด คือวัดเงิน กับวัดโทจิ แต่กล้องเราดัน แบทหมดซะก่อน .....เอาไว้แค่นี้ละกันนะจ๊ะ เอาเป็นว่า สนุกมากๆ จะจำไว้ไม่ลืม ว่าครั้งนึงเราก็เคยมาแล้ว ทริปนี้ รู้แต่ว่ากินกระจาย ส่วนชอบปิ้ง ไม่เท่าไหร่ เพราะของค่อนข้างแพง แล้วก็ไม่ค่อยมีอะไรถูกใจเราเท่าไหร่ ที่ชอบที่สุด คงเป็นไอติมชาเขียว อร่อยที่สุดในโลกกกกก แล้วก็ โคล่อน รสชาเขียว สุดยอดดดดดดด อยากกินอีกอ่ะ ถ้าได้ไปอีก จะไปกินสองอย่างนี้ให้ได้เลย....... กลางวันร้อน แต่แปลกที่กลางคืนอากาศเย็น ไอ้เราก็ลืมใส่ใจรายละเอียด ไม่ได้เช็ค อุณหภูมิ เลยไม่มีเสื้อผ้าwinterเลย เซ็งเล็กน้อย เพราะป่วย แล้วก็เป็นหวัดด้วย แต่ก็หายดีในไม่กี่วัน..........
ทำไฟลท์กลับ เราได้position r4a โห...ไม่น่าเชื่อ อะไรจะสบายขนาดนี้ ไอ้เราก็นั่งคุยกะ มาศซึเพลินไปหน่อย โดน รองหัวหน้าว่าเล็กน้อย แหม ก็ไฟลท์มันนานนี่หน่า ไม่ให้คุยกะคนไทย จะให้คุยภาษาอังกฤษตลอดเวลาหรือไง ทำงานกะคนหมู่มากนี่ก็ลำบากแฮะ จะเอาใจทุกคนไปหมด มันก็คงจะเป็นไปไม่ได้อ่ะนะ เอาเป็นว่า ก็เป็นบทเรียนอีกบทนึงของชีวิต ว่าเราควรจะเรียนรู้ที่จะให้ และเข้าใจผู้อื่นก่อนเสมอ จะได้ b in safe side ไง ^^
ทำไมช่วงนี้เราคิดเรื่องแต่งงานจังนะ คือ อยู่ๆ มันก็แว้บเข้ามาในความคิด ทั้งๆที่ ทุกคนพูดเหมือนกันหมด ว่าเรายังเด็กอยุ่เลย ก็ไม่เด็กแล้วนะ เราก็ปาไป24 ไม่คิดตอนนี้ จะให้คิดเมื่อไหร่อ่ะ สามสิบเรอะ .... ไม่เอาอ่ะ ไม่อยากแต่งงานตอนอายุมาก หรือ เป็นเพราะว่า มันเป็นช่วงของอายุที่กำลังคิดเรื่องนี้พอดีนะ คือ ช่วง เบญจเพศ จะสับสนกับชีวิตตัวเองเล็กน้อย ว่าจะเอายังไงดีเนี่ย จะมุ่งมั่นหาsoul mateเราต่อไปมั้ย หรือจะทำงานเก็บเงินไปก่อน เนี่ย ก็นั่งคิดว่า เราก็ไม่ได้น่าตาย่ำแย่ งานการก็ใช้ได้ แถมเราว่าเราเป็นคนที่ง่ายๆนะ คือไม่หึง ไม่ตามไม่จิก แล้วก็ให้และเข้าใจคนอื่นก่อนเสมอ หรือว่าเราดีเกินไป ....เค้าว่ากันว่า คนดีมักไม่มีที่อยู่ แง้ว!!! แถมรถ แถมบ้าน แถมหมาให้อีกตัวเอ้า จะมีใครเอาชั้นมั้ย .... เฮ้ย...ช่วงโปรโมชั่นพอดีนะเนี่ย อิอิ พอๆ เลิกฝันได้ละ ถ้าเราจะได้เจอเค้าคนนั้น มันก็คงจะเกิดขึ้นเองแหละนะ มันคงเป็นเรื่องของdestinyแล้วล่ะ ซึ่งก็ต้องยอมรับกันไป ก็หวังว่า คนๆนั้น จะเกิดแล้วนะ อย่าให้ตามหานานนักน้า แล้วหวังว่าเราจะได้พบกันเร็วๆนี้
|
Posted on Tue 13 Nov 2007 4:47 |
|
||||||||||||||||
