yeh!!!นอนๆอยู่ของวันที่ 14ตอนเช้า ทันใดนั้นก็มีเสียงสวรรค์ สำเนียงอินเดียนเชียยยย... boonyanuch YOU R GOING TO WASHINTON TODAY GET READY IN 20 MINS I'LL SEND THE BUS... คิดในใจ what da _uck??? ยี่สิบนาทีใครจะทันวะ ยังตายอยู่บนเตียงฝันหวานอยู่เรย เอาวะ ยัดๆๆ เยินๆๆ แล้วก็ไปบิน ความsurpriseมีมาเยือนเรื่อยๆฮะพี่น้อง เพื่อกระตุ้นต่อม ความactive หุๆ.... แต่ไปบินกลับไม่เหนื่อยเลย แล้วก็ได้บินกะ คุนยุ้ย จากblue 3ซะด้วย เพื่อนบ้านใหม่ในอนาคต เร็วๆนี้ แน่....ลูกเรือก็รุจักทั้งนั้น สนุกสนาน โดยเฉพาะหัวหน้า บ้าระห่ำ สุดๆของความมัน ฮาโคตร เหนื่อยแค่ไหนแต่ถ้าหัวหน้าดีนะ มีชัยเกินครึ่งฮะ พอไปถึง ดีซี ความsurpriseมาเยือนเป็นหย่อมๆ เราไปถึงเป็นสายการบินแรก แต่กลับติดอยู่ที่customนานมากถึงมากที่สุด ตอนแรกก็นึกว่าตรวจพวกอาหรับนาน ปล่าวว้า แต่ไม่ใช่ฮะ.....system down!!! อื้อหือ... ทำไมต้องเป็นวันนี้ฟระ ก็รอกันไปสิฮะท่านผู้ชม รอ รอ รอ รอ รอ จนไม่ไหวแร้ว....เหนื่อยก็เหนื่อย จะถึงมั้ยเนี่ยวันเนี้ยยยย แล้วก็ผ่านไปสองชม.มั้ง....ถึงจะออกจากสนามบินได้ พอขึ้นรถคับท่านผู้ชม เกือบบบบบบบบบบจะถึง รร.อยู่แล้ว มีแววเครื่องจะดับขึ้นมาซะงั้น โอ้วโห!!! วันของกรูเจรงๆ ขอร้องเหอะ อย่าให้เข็นเรยยย ถึงเหอะๆๆๆ สวดในใจ แล้วก็ติดๆดับๆติดๆดับๆ ควันที่รถพุ่งกระจายทั่วท้องถนน my god อย่าตายในหน้าที่นะเฟร้ย ขอนอนก่อนเหอะคืนนี้ พอไปถึง รร. คุนยุ้ยเพื่อนดิชั้น เกิดป่วยฮะ มีอาการประมาน heart attact หัวหน้าก็รีบเรียกหมอให้อย่างดิบดี ไอ้เราเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จก็มุ่งตรงไปที่เดิม คือ ร้านอาหารไทยเจ้าประจำ รุจักกันทั้งร้านแล้วมั้ง ไปบ่อยเหลือเกิน^^ แล้วก็รีบกินและซื้อข้าวมาฝากคุนยุ้ย เมนูจะใช่อะไรอีกนอกจากเป็ดกระเพราะกรอบ คุนยุ้ย เฟิมว่า อร่อยจิง ซึ่งเธอก็จะมีร้านอาหารไทยที่โดฮา เร็วๆนี้ อืม... คอยติดตามกันต่อไปนะฮะ ว่าจะเปิดเมื่อไหร่ ดิชั้นเป็นprให้
พอซื้อกลับมา ก็ไปเคาะที่ห้องคุนยุ้ย กลับไม่มีใครเปิดแฮะ เราเลยแขวนให้หน้าห้อง กลัวเพื่อนจะหิวตายนะฮะ นัดกะคุนผินว่าจะไปwhite house เชื่อมะ บินวอชิงตันจนจะเป็นบ้านอยู่แระ ยังไม่เคยไปเลยอ่ะ คราวนี้ตั้งใจจิง อยากไปม้ากกกก แต่ก็โดนเบี้ยวอีกตามเคย แล้วไปคนเดียวเนี่ย ใครจะถ่ายรูปให้เราฟระ เออ ไม่ไปก็ได้ ชิ.... เชื่อใจไม่ด้ายยยยลูกเรือเนี่ย
พอรุ่งขึ้น ช่วงสายๆ คุนยุ้ยโทรมา ให้ไปโรงบาลเป็นเพื่อน จะไปเอาผลตรวจx-ray ไอ้เราก็เพิ่งรุว่า insuranceบริษัทเรานี่เจ๋งแฮะ coverทุกอย่างเลย ไม่ต้องเสียตังซักบาท แต่ก็ต้องอดทนรอตามประสา แต่ก็คุ้มอ่ะ ดีกว่าหมองูโดฮาเป็นไหนๆ จิงมะ!!
โฉมหน้าคนป่วยนะเนี่ย ยังงามแต๊ๆ หน้าเหมือน วรรณษามะ
ขากลับเราก็แวะกินอาหารญี่ปุ่นกัน เป็นบุฟเฟต์ที่ไม่คุ้มอย่างแรง เพราะเรากินได้ไม่เยอะอ่ะ แต่ก็นะ ความหิวมันพาไป อะไรก็กินแล้วล่ะ หลังจากนั้นเราก็ว่าจะกลับไปนอน แต่มันก็นอนไม่หลับ เลยลงมาเล่นเนท ไม่ทำอะไรเลยฮะ สี่ชม. นั่งโหลด youtube ละคร ลิขิตกามเทพมาดู อื้ม....พระเอกหล่อบาดใจเจรงๆ ดูจนจบไม่รุเรื่องเรยยย
พอกลับมาถึงโดฮา ก็มีลูกเรือ เป็นชาติ อียิป ชื่อ mohammad เค้าสัญญกะเราว้ตั้งแต่ไฟลท์ก่อนแระว่าจะเอาหนังสือเกี่ยวกะอิสลามมาให้ ช่างเป็นคนดีจิตใจเมตตาซะงั้น ขับรถเอาหนังสือที่แปลเป็นไทยแล้วมาให้ถึงบ้านเรยคุน โห...เราก็แอบตื้นตัน เกิดกรูไม่อ่านเนี่ย จะบาปมั้ยวะ อิอิ เฮ้อ.....อาการไม่สบายมาเยือนฮะ ท่านผู้ชม สงสัยต้องไปพักเอาแรงซะแร้วววว เจ็บคอมากมาย สงสัยจะเหนื่อยเกินไป ไม่ค่อยดูแลตัวเอง แย่ๆๆ นิสัยไม่ดี ต้องรักตัวเองมากกว่านี้ วันนี้ไปก่อนนะคะ คิดถึงทุกคนมากๆๆๆๆhappy songkran กันถ้วนหน้าเน้อ |
Posted on Fri 18 Apr 2008 4:26 |
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
