ต้องเมาท์ค่า.....เพิ่งกลับมาจากมิลาน ยังง่วงๆอยู่เลย แต่ก็อยากมาอัพไดมากๆ

เพราะมีเรื่องต้องเล่าไง คือทุกๆไฟลท์ บอกตรงๆเด๋วนี้เราไปบินจะรู้สึกเฉยๆ

ไม่ตื่นเต้น เบื่อหน่ายด้วยซ้ำถ้าหากเพื่อนร่วมงานไม่สนิทกัน

หรือทำงานแย่ๆ ทัศนิคติแย่ๆ อะไรประมานนี้ ดิชั้นก้อจะเจียมเนื้อเจียมตัวทำงานไป

ไม่ยุ่งกะใคร เพราะไม่อยากใส่ใจ อิอิ ขอบ่นหน่อยเหอะ

แต่ไฟลท์นี้ พี่คนไทยที่เป็นเพอเซอร์ in charge she's coolมากๆ ถ้าใครเคยบินด้วยคงรุดี

ว่าพี่หน่อง น่ารักขนาดไหน ชอบอ่ะ รุสึกว่าแค่ในห้องบรีฟ ก็ปลุกใจซะจนยังกะจะเตรียมออกรบยังงั้น

 

แล้วเธอก็ใจเย็นซะ คือแก้ปัญหาด้วยการเอาความขำเข้าข่ม

เราก็รุสึกว่าได้เรียนรุอะไรเยอะจากพี่เค้า

คือในทุกๆวันเราก็ถือว่าชีวิตคือนการเรียนรุสิ่งใหม่ๆให้ตัวเองนะ

จะได้มีกำลังใจในการทำงาน

เรื่องของเรื่องมีอยู่ว่า เราทำpremium classใช่ป่ะ

ลูกเรือก็มีอยู่ประมาน สี่คน

คือเราจะซี้กะคนทำครัวมากๆและพี่หน่องก็พวกเดียวกัน ชาติเดียวกัน มันส์เลยคุน

ไฟลท์นี้เราได้ตำแหน่งผู้ช่วยคนครัว เด๋วนี้ชอบและ แต่ก่อน โคตรไม่ชอบเลย

เหตุผลขอไม่บอกละกัน .... คือง่ายๆเราก็มีหน้าที่assisitคนครัว เตรียม มีด จาน ช้อน ส้อม

อะไรก็ตามที่ควรจะเตรียมเพื่อให้ความสะดวกกับคนที่ทำงานในเคบิน และงานก็จะsmooth ไม่ติดขัด

หนึ่งในผู้ร่วมงาน เป็นชาติที่มีชื่อเสียงมากกกกกกกชาตินี้เลยคุน โรเมเนียน

จิงๆโดยส่วนตัวเราไม่ได้มีอคติจากชาติไหนเป็นพิเศษนะ เพราะมันขึ้นอยู่กะตัวบุคคลมากกว่า

จะไปว่า ว่าชาตินี้ไม่ดีไปซะหมด มันก็ไม่แฟร์

แต่เธอคนนี้ไม่ธรรมดาเอามากๆ มากถึงมากที่สุด

 เธอเริ่มฉายแววความไม่ธรรมดามาตั้งแต่ก่อนขึ้นไฟลท์แล้ว

ประมานว่าน้องคนไทยคนนึงทำงานอยู่ข้างหลัง ( economy)

ณ ห้องบรีฟ น้องคนไทย:  uhm... can i borrow ur shoe polish after u finish?

คุนโรเมเนีย: no (เธอตอบซีเรียสมาก มองหน้าน้องคนไทยประมานว่ามายืมของกรูทำไม)

เราคิดในใจ โอ้มายกอด ทำไปได้เนอะคนเรา เฮ้ยมีด้วยอ่ะคนแบบนี้

ก็ไม่คิดอะไร จนมาทำงานด้วยบนไฟลท์นี่แหละ ซึ้งตรึงใจเรยยย

เธอออกริดด้วยการ คุยกะพี่หน่อง... เนี่ย ยูรุสึกมะว่าบิรษัทอ่ะมันตรึงเครียด เลยทำให้ลูกเรือบ้าแบบนี้

พี่หน่องก็พยามปลอบ ให้มีattitudeที่ดีต่อบริษัท ไฟลท์จะได้ผ่านไปด้วยดี

แต่เธอก็ยังไม่หยุด ซีเรียสจิงจังมาก คือแซวแล้วไม่เก็ทอารมนั้น คนแซวก็แป่วไปเลย

พี่หน่องก็กระซิบเรา ว่า...กรูไม่ยุ่งแล้วนะคนนี้ มิน่าดิมึงถึงบ้าขนาดนี้ไง เข้าใจละ ฮะๆๆๆๆ

ช่วงเซอวิสก็จะยุ่งมาก จะเดินเบียดกันไปเบียดกันมา

จะเกิดอารมรำคานที่แคบไม่พอ  แล้วยังเดินชนกันไปกันมาอีก

ไอ้เราก็หยิบของอยู๋จากที่สูง ก็ไม่รุว่าจะมีใครมาอยู๋ข้างใต้เราหรือมาจากส่วนไหนของโลกรึเปล่า

ซักพัก หยิบๆของอยู่...ก็เกิดเสียงตึ้ง!!! มาจากข้างใต้เรา

ก็จะมีใครซะอีกนอกจากคุนชื่อเสียงโด่งดัง

เธอก็ร้องซะ เจ็บขนาดนั้น คือเธอลุกขึ้นมา แล้วหัวเธอชนแขนเราซึ่งเอื้อมหยิบของอยู่

ไอ้เราก็ตกใจ รีบขอโทดแล้วนะ เธอไม่จบแค่นั้น

คุนโรเมเนีย : u know what? next time if u on top of me u have to let me know   OK?

เรา: ฮ่าๆๆๆๆๆ เหรอ

คุนโรเมเนีย: เงียบ อึ้งไปเลย เจอมุกขำเราเข้าไป

มันต้องเจอยังงี้อ่ะ คนมันบ้าเราต้องบ้าตอบ ตลกป่ะละ คนหยิบของอยู่ ต้องมานั่งรายงานตำแหน่งใครมั้ย??

ว่า นี่ยู ชั้นหยิบของอยู่นะ เฮ้ย ตลกและ .......เลยขำซะเลย ฮ่าๆๆๆๆ

ช่วงเสริฟอาหารยังมีอีก เธอcall out ice-cream แล้วประมานว่าเธอก็คงเห็นว่าคนครัวทำช้า

เธอเลยทำซะเอง แล้วก็ใส่ใบมินท์ตกแต่งไอศครีมซะงามเริด

คนครัวเราก็ แซวเล่นๆ : wow........ ooh!!!!such a creative

คุนโรเมเนีย: no!!  it's in the book

ปึ่ง !!!จ๋อยไปเลยทั้งเราทั้งพี่หน่องทั้งคนครัว แอบฮาแตก เฮ้ยเธอคนนี้เป็นไรมากป่าวเนี่ย

เค้าแซวเล่นนะเนี่ย แม่งเครียดทุกเรื่องในชีวิตป่าววะ

หลังจากเสร็จ เซอร์วิสข้างหน้า คุนโรเมเนียก็ไม่รอช้าที่จะไปช่วยข้างหลัง

เธอเดินมุ่งหน้าไปที่ครัวกลาง สั่งน้องคนไทย ทำ tea coffeeรอบสอง

น้องคนไทย: why? csd said so?.....

คุนโรเมเนีย: yes just prepare it

คุนน้องคนไทยก็เตรียมออกชา กาแฟรอบสอง

ซึ่งพี่หน่องก็เหาะไปอยู่ครัวหลังแล้วเตรียมช่วยเก็บของเต็มที่

พอมองออกมาที่เคบิน ปรากดว่า อ้าวทำไมมีสองคาร์ท โผล่มาจาก ครัวกลางวะ

พี่หน่องก็ไม่ได้คิดอะไร ขำๆ เออ อ้าวทำก็ทำ เค้าทำเราก็ออกด้วย

 ซึ่งพอเสร็จงาน

พี่หน่องก็กลับมาข้างหน้า

เราก็งง ไปถามพี่หน่องว่า: พี่หน่องๆ พี่เป็นคนสั่งให้ทำชา กาแฟรอบสองหรอ

นุชเดินไปที่ครัวกลางเห็นเค้าเตรียมกันใหญ่ พอถามน้องคนไทยเค้าบอกว่าพี่หน่องสั่งอ่ะ

พี่หน่องบอกว่า ปล่าวว่ะ ทำไมหรอ

อ้าวก็คุนโรเมเนียเค้าเดินไปสั่งที่ครัวกลางแล้วบอกว่าพี่หน่องเป็นคนบอกให้ทำ

แป่ว!!!!!!!

พี่หน่องฮาแตกอ่ะ อีนี่อยากเป็นcsdขึ้นมาซะงั้น

เท่านั้นยังไม่พอ ตอนที่คุนโรเมเนียไปช่วยข้างหลัง ก็เป็นมารยาทของ หัวหน้าที่ต้องแสดงความขอบคุน

ที่มีสปิริตมาช่วยงานที่ไม่ใช่ของตัวเอง

พี่หน่อง: thank you for coming to economy ...

คุนโรเมเนีย:No, i know how it looks like ok?

ปึ่ง............ พี่หน่องอารมว่า เออ เอาเหอะ เธออยุ่โลกของเธอแล้ว ปล่อยเธอไปเถอะคนนนี้

ชั้นจะไปแผ่เมตตา ฮ่าๆๆๆๆๆ

ไม่เคยเจอจิงๆอ่ะ ระวังนะเพื่อนๆ ใครไปบินด้วย ระวังจะบ้าเหมือนเรา อารมเกือบขึ้นและ จี๊ดเลย

ประมานว่า พร้อมจะattactเต็มที่ ดีนะพี่หน่องห้ามไว้ บอกอย่าเสียเวลาไปใส่ใจคนไม่เต็ม

นี่ถ้าชั้นเป็นcsdไฟลท์นี้นะ รับรองมันไม่ได้ทำงานแบบสบายใจแน่ๆ

ฮ่าๆๆๆๆ

 

 

มาพูดถึงทริปมิลานดีกว่า ก็ไม่มีอะไรมาก คือไอ้เราก็เอะใจหลายรอบว่าจะออกไปเที่ยวดีมั้ย

เพราะฝนมันตก ปรากด พอฝนหยุดก็เปลี่ยนใจ อยากไปขึ้นมาซะงั้น ก็เลยออกไป ลั้นลาค่า ท่านผู้ชม

 

 

 

เอ๊....จะออกไม่ออกดีน้า

 

 

 

 

 

ออก ไม่ออก ออก ไม่ออก ออก ไม่ออก

 

 

 

 

ว่าแล้วไปก็ได้ฟระ มาทั้งที เตรียมแต่งหน้า

 

ได้หน้าออกมาธรรมชาติแบบนี้ แต่ยังอยู่ในชุดนอน อิอิ ซกมกเนอะ

 

ไม่เข้าใจ เค้ามองว่า art ยังไง

 

 

เตียง ดูไปดูมาก็สวยดีนะ

มองออกมาจากหน้าต่าง ทำมิวสิกอยู่คนเดียว ^^

 

 

มุ่งหน้าไปที่สถานีรถไฟ

มาโผล่ ที่โบสถ์ duomo อลังการณ์มะ

 

 

 

 

สวยซะ งานละเอียดมาก

 

 

อยากเข้าไปแต่ขี้เกียจอ่ะ

 

ซื้อติมกินดีกว่า เริ่มร้อนละ

 

ตึกรามบ้านช่อง ย่านduomo

 

 

เหมือนปารีส ยังไงยังงั้น

 

 

 

มองขึ้นไปบนฟ้า เย้เย......

 

นี่แมคโดนัลด์นะเนี่ย จะหรูไปหนายยยยย

 

 

 

อนุสาวรีย์เต็มเมืองไปหมด มีอันนี้อ่ะเข้าท่าสุด

 

 

 

ใครรุช่วยบอกหน่อยนะ ว่ามันคือตัวอะรายยย

 

ทดสอบคุณภาพกล้อง เห่ออ่ะ ชอบกล้องตัวเองมั้กๆ ขัดทุกวัน อิอิ

 

สีจัดคับ แหมๆ กล้องมันดีอ่ะ คนถ่ายก็สวย หุๆ

 

วันนี้มีแค่นี้แหละค่ะ ช่วงนี้จะมีเทรน เลยจะไม่ได้บินซักพัก ดีเหมือนกัน

เพราะเหนื่อยเหลือเกิน

แล้วเจอกันใหม่นะจ๊ะ จุ๊บๆ